Textielrecycling: niets doen is geen optie

Elk jaar wordt maar liefst zo’n 100 miljoen ton textiel geproduceerd. De verwachting is dat door een groeiende wereldbevolking dit volume verder toeneemt. De ontwikkeling van “Fast Fashion” versterkt dit. De impact op het milieu is enorm. CO2 uitstoot, watergebruik en energieverbruik, vaak in landen waar grondstoffen schaars zijn en arbeidsomstandigheden slecht. Onderzoek geeft aan dat -na de petrochemische industrie- de textielindustrie de meest verontreinigende industrie is.

Of deze industrie werkelijk de 2de of de 3de op de lijst van meest verontreinigende industrieën staat, is irrelevant De feiten liegen niet: textielproductie trekt een zeer zware wissel op het milieu.

Afnemende textielkwaliteit
Het economisch model van textielsorteerbedrijven is gebaseerd op een gezonde balans tussen hoogwaardige en laagwaardige textiel (kleding). Deze balans wordt steeds vaker negatief  verstoord door een toename van de laagwaardige, en afname van de hoogwaardige textielstukken. Binnen de wereld van de sorteerbedrijven luidt men de noodklok dat de “percentages” niet meer gehaald worden. Dit komt doordat inzamelaars afscheid hebben moeten nemen van de “oude” inzamelcriteria welke oorspronkelijk bestond uit het inzamelen van herdraagbaar textiel. De groter wordende invloed van Fast Fashion  en de vervuiling heeft de kwaliteit van de hoogwaardige textiel sterk doen afnemen.


Groei ondersoorten
In tegenstelling tot andere grondstoffen, is hergebruik van textiel  wereldwijd beperkt en verdwijnt afgedankt, niet-herdraagbaar  textiel voor het grootste deel op de vuilnishoop (landfill) of wordt verbrand. In Nederland wordt veel  energie gestoken in de inzameling van textiel. Niet-herdraagbaar textiel (zogenaamde ondersoorten) kent op bescheiden schaal zijn weg naar de poetsdoekenindustrie of in de verwerking van isolatiematerialen voor de automobiel productie. Initiatieven om nieuwe kleding te vervaardigen uit oude kleding, zijn tot op heden slechts een niche.  In de achterliggende jaren is het volume aan ingezamelde ondersoorten met pakweg 20% gegroeid

FiberSort pure innovatie
Het economisch model in de keten staat sterk onder druk en kan mogelijk leiden tot een ketendeficit. De lage graad van hergebruik van ondersoorten levert te weinig toegevoegde aan de milieubelasting van de textielketen. De noodzaak voor innovatie is groter dan ooit. Niets doen is geen optie.

Het door de EU met subsidies (INTERREG) ondersteunde ‘Fibersort project’ is een goede aanzet om de “soep” aan ingezamelde ondersoorten te sorteren naar materiaalsoort en kleur. Een constant volume aan automatisch gesorteerde  materialen met een gecontroleerde samenstelling en kleur  moet de eerste stap zijn naar volgende innovaties ter verhoging van het percentage textiel materiaal hergebruik. Nieuwe innovaties zijn noodzakelijk.               

 

Bron: Simon Smedinga van Stichting Leger des Heils ReShare en Hans Bon van Wieland Textiles BV beiden bestuursleden van de Vereniging Herwinning Textiel (VHT)
Dit artikel is afkomstig uit de Recycling Magazine Benelux Maart 2017                                                            

Gepubliceerd op:  13 juli 2017 466 x bekeken